مدیر توسعه منابع انسانی شرکت ملی نفت خبر داد:
جذب سه هزار و 800 نیروی انسانی در شرکت ملی نفت ایران
خنیفر یادآور شد: شرکت ملی نفت در مقطع دیپلم در رشته هایی نظیر تاسیسات، مکانیک، برق، الکترونیک، جوشکاری، ایمنی و آتش نشانی، در مقطع کاردانی در رشته های فنی و غیرفنی نظیر شیمی، برق، مکانیک، مواد، عمران، حسابداری، مدیریت، امور اداری، در مقطع کارشناسی و بالاتر نیز در رشتههای فنی شامل مهندسی برق، مکانیک، شیمی، نفت، کامپیوتر، عمران، صنایع، مواد و در رشته های غیر فنی همچون زمین شناسی، حسابداری، مدیریت، حقوق نسبت به جذب نیروی انسانی مورد نیاز خود اقدام خواهد کرد.
تا زمانی که مسئولین شرکت ملی نفت با رشته ایمنی و بازرسی فنی چنین رفتاری را بخواهند در پیش بگیرند همچنان فارغ التحصیلان این رشته باید سرگردان و آواره این شرکت و آن شرکت باشند. هیچ وقت یادم نمی رود، تقریبا یک ترم از سال تحصیلی گذشته بود که یک عده از دانشجویان بازرسی فنی با سیاست و آینده نگر تغییر رشته دادند و به رشته های مهندسی نفت رفتند. وقتی از آنها علت کارشان را پرس و جو کردم گفتند با مشورت بعضی از اساتید که آینده رشته مهندسی نفت را بهتر از رشته بازرسی فنی می دانستند این کار را کردند.
بماند که همه می دانیم آینده نفت به 100 سال نمی کشد. سال 82 وقتی فارغ التحصیل شدم اصلا هیچ فکری درباره کار و اشتغال نداشتم چراکه خدمت مقدس سربازی بمدت 20 ماه و اندی بیشتر فکرت را مشغول این مساله می سازد که حالا که قرار است 2 سال از عمرم را به اجبار تقدیم کنم به جایی بروم که حداقل تجربه کاری مرتبط با رشته ام کسب کنم.
با ماهیانه حدود 20 تا 30 هزار تومان بعنوان کارشناس بازرسی فنی در یکی از شرکتهای تابعه شرکت ملی نفت مشغول به خدمت شدم. البته برای اینکه از راه حلال کسب روزی کنم تا بتوانم زندگی خود و همسرم را تامین کنم شروع به برنامه نویسی کردم و در کنار آن هر جا که کمترین روزی نصیبم می شد کار می کردم. مثلاً فیلم هم ترجمه و دوبلاژ می کردم. البته همسرم هم کار می کرد وگرنه باید در چادر زندگی می کردیم.
بالاخره این 2 سال کابوس تمام شد و به امید اشتغال در صنعت نفت به ساختمان پنجم نفت رفتم. می گفتند بورس تحصیلی که شامل اشتغال در صنعت نفت می شد فقط شامل حال کسانی می شود که جزء گروه A باشند. خدا رو شکر ما جزء این گروه بودیم. انتظار من این بود که الان سیستمی خواهد بود که در تمام شرکت نفت جستجو خواهد کرد و برای رشته بازرسی فنی جاهای خالی هم پیدا خواهد شد. ولیکن زهی خیال باطل...
جالب بود شرکتی که در آن بعنوان کارشناس بازرسی فنی کار می کردم اصلا نیاز به نیروی بازرسی نداشت و تمایل به استخدام من در واحد کامپیوترش (فن آوری اطلاعات) داشت. پس از کلی بحث و جدل گفتند که برای سمت بازرسی فنی فقط رشته های مکانیک، شیمی و مواد در سیستم ما تعریف شده است و رشته بازرسی فنی اصلاً برای ما شناخته شده نیست.
فقط این شرکت نبود که اظهار میکرد رشته بازرسی فنی را نمی شناسند و در سیستمشان هم ثبت نشده است و لذا نمی توانند ما را استخدام کنند. بالاخره پس ا ز کش و قوسهای فراوان به من گفتند در جزیره خارک نیاز به نیروی بازرسی فنی داریم. مشکلات خانوادگی اجازه نمی داد که به آنجا بروم و لذا پیش معاون وقت نیروی انسانی شرکت ملی نفت رفتم.
بهترین پاسخی که به من داد این بود که تو نوکر شرکت ملی نفت هستی و تعهد داده ای پس هرجا که ما می گوییم باید بروی. گفتم چرا همکلاسی های من از شهرستان های جنوبی به تهران آمده اند و اینجا مشغول شدند ولی من باید به جنوب بروم. گفت همین که هست اگر نمی خواهی بیا مدرکت را بگیر و برو هر جا که دوست داری.
این شد که پرونده ما در شرکت ملی نفت باز ماند و برای کار روانه شرکتهای خصوصی شدم. چند وقت پیش در نمایشگاه بین المللی نفت تهران سراغ غرفه نیروی انسانی نفت رفتم و وضعیت کار را جویا شدم. گفتند وضعیت استخدامی برای بورسیه های شرکت ملی نفت منتفی است.
البته من احساس میکنم کار در شرکت خصوصی هم به نفع من است و هم به نفع دولت. چراکه دوستان و همکلاسی هایی من که با پارتی و رابطه و... در شرکت ملی نفت کار میکنند به تنها کاری که می پردازند ادامه تحصیل و گرفتن انواع وام و خلاصه فقط امکانات و رفاهیات است و من بعنوان پیمانکار شرکت ملی نفت فقط آرزوی داشتن اینها را دارم.
البته خوشحالم که در شرکت خصوصی نانی که بدست می آورم نان دسترنج من است و زحمتهایی که شبانه روز میکشم تا وظیفه و مسئولیت سنگین بازرسی فنی را بخوبی ادا نمایم.
| بعدی > |
|---|
